هزینه های واقعی و در آمد های خیال

سختکوشی هزینه ها را هم زیاد می کند و گرانی بیشتر می شود! زیرا برخلاف تصور برخی ها، این نوع حرکتها هزینه های واقعی دارند ولی در امد آنها خیالی است. مثلا سفر های استانی هزینه های واقعی سنگینی بر دوش دولت وارد می کند در حالیکه نتیجه آن مشخص نیست. حد اقل هزینه ها هم باشد هرچه اعضا هیات دولت و هیات همراه بیشتر باشد به استانداری ها هزینه بیشتری تحمیل می کند و آنها هم با درصدی اضافه تر صورتحساب را برای ریاست جمهوری می فرستند. اگر 31 استان هزینه سفرهای استانی اش یکجا جمع شود و به حضور رئیس جمهور داده شود خواهد فهمید که یعنی چه.  

علیه تولید با حربه واردات

از طریق تبلیغات ضد تورم. مشکل تولید در سالهای اخیر توسعه سریع آن است. زیرا که یارانه ها و وام ها و ساده کردن راه حل کسب و کارها باعث شده تا هجوم کار افرینان امان را از دستگاههای دولتی بگیرند. و به همین جهت دولت نیز دست به دامان مجلس شد تا قانون جدیدی به عنوان موانع تولید تصویب نمایند. علیزغم کثرت مجوز ها باز هم ارائه مجوز ساده تر و کم زمان تر شد. تا جاییکه برای تولید ما کارونی! بیش از سه برابر نیاز کشور مجوز صادر گردیده است 

همبستگی معنا دار تولید و گران

رابطه تولید و گرانی کالا یک رابطه مثبت و معنا دار است یعنی هرچه تولید گرانتر شود افزایش می یابد و اگر ارزانتر شود کاهش. همه می دانند که تولید کننده اولین گرانفروش است و دلالها بعد از ان هستند. و اگر مشتری نباشد نه تولید کننده هست و نه دلال. لذا اینکه هرکسی از راه برسد و راجع به گرانی و تورم صحبت کند، جز یک پوزیشن انتخاباتی و جلب رای چیز دیگری نیست. گرانی موقعی از بین می رود که تولید بخوابد و شما اگر تولید می خواهید باید دستمزد خوب بدهید مواد خوب استفاده کنید و همه اینها گران است. لذا بین گرانی و تولید باید یکی را انتخاب کرد. گروه دیگری که سر در آخور تورم می کنند برای ان است که پول بچاپند. آنها از گرانی انتقاد می کنند تا زیر میزی بگیرند که حرف نزنند یا اینکه دستمزد خود را بالا ببرند و یا اینکه جنس و خدمات خود را گرانتر بفروشند. بنا براین از دوجهت آنها اشتباه می کنند و باید به این اشتباهات پایان داده شود. 

تحول در فقر پژوهی

سیاست مداران وقت پژوهش و تخقیق ندارند لذا براساس پژوهش دیگران تصمیم می گیرند و اگر این پژوهشها منعکس کننده تحولات روز نباشند تصمیم گیری سیاستمداران فاجعه آمیز خواهد شد. این امر به واقعیت نوستالوژی را جایگزین درست اندیشی و نظریه پردازی علمی می کند. چنانکه تفاوتی بین زمان شاه و زمان جمهوری اسلامی دیده نخواهد شد. این خواست دشمنان است که هیچ تفاوتی بین رژیم شاه و رژیم آخوندی نبینند و لذا بدنبال تشدید عواملی باشند که به نظرشان به سقوط شاه انجامید تا بتوانند جمهوری اسلامی را هم به لبه پرتگاه بکشانند. متاسفانه پژوهشگران جمهوری اسلامی هم برمدار آنها حرکت کرده و همچنان بر نوستالژی احساسی بجای تفکر منطقی اصرار دارند.  

اصلاح ساختار بودجه یعنی چه؟

مجلس محترم کمیسیون تلفیق هم درست کرد ولی نمی داند اصلاح ساختار بودجه یعنی چه زیرا دولت محترم پاکنویس از بودجه های قبلی را ارائه داده و نمی تواند پاکنویس او را باز هم پاکنویسی کند اما میتواند آن را خط بزند. و بگوید دوباره بنویسد. دوباره نویسی آن لازمه دانستن چند نکته است که البته هرکسی از ظن خود یار می شود و حرفی می زند یا اظهار نظری می کند، ولی بنده در همان سالهای اول انقلاب اسلامی مثالات فراوانی نوشتم که مهمترین آنها مدیریت خسته برنامه ریزی بود.